Τον χειμώνα το βραδινό αποκτά άλλη σημασία. Έξω σκοτεινιάζει νωρίς, οι θερμοκρασίες πέφτουν και το σπίτι γίνεται ξανά το αγαπημένο σημείο συνάντησης. Η εποχή αγαπά τα ζεστά, χορταστικά και απολαυστικά φαγητά. Και ακόμη σημαντικότερα, εκείνα που όλοι, μεγάλοι και μικροί, καλοδέχονται στο πιάτο. 

Το να ετοιμάζουμε διαφορετικό φαγητό για κάθε μέλος της οικογένειας δεν σημαίνει μόνο περισσότερο χρόνο στην κουζίνα, περισσότερα σκεύη και περισσότερη οργάνωση. Χάνεται λίγο και η ιδέα του κοινού τραπεζιού: εκείνη η ωραία στιγμή που όλοι σερβίρονται από το ίδιο φαγητό, δοκιμάζουν, σχολιάζουν. Φυσικά, οι προτιμήσεις –και οι διατροφικές ανάγκες– είναι διαφορετικές και πρέπει να γίνονται σεβαστές. Όμως, όταν γίνεται, ένα φαγητό για όλους κάνει το βραδινό πιο εύκολο και, κυρίως, περισσότερο οικογενειακό. 

Δεν είναι τυχαίο που τον χειμώνα έχουμε μια αδυναμία παραπάνω στο comfort food. Η μουντάδα της εποχής μας κάνει να αναζητούμε περισσότερο τη θαλπωρή, τη ζεστασιά, όχι μόνο στη θερμοκρασία του πιάτου αλλά και στις γεύσεις του: κρεμώδεις υφές, λιωμένα τυριά, αρώματα από φαγητά που σιγοψήνονται στον φούρνου, συνταγές που παίρνουν τον χρόνο τους, τρώγονται αργά και μας κάνουν να νιώθουμε ότι επιστρέψαμε σπίτι. Το μενού του χειμώνα είναι γενναιόδωρο, οικείο, συχνά συνδεδεμένα με αγαπημένες αναμνήσεις – ό,τι καλύτερο για ένα κρύο χειμωνιάτικο βράδυ.

Η λύση συχνά βρίσκεται σε γνώριμες αγαπημένες γεύσεις, που κάποιες φορές κάνουν μια μικρή ανατροπή, έτσι απλά, για την έξτρα νοστιμιά. Μια πίτσα, για παράδειγμα, δύσκολα θα βρει αντιρρήσεις, αλλά η κρέμα τρούφας και το προσούτο μπορούν να της δώσουν έναν πιο ιδιαίτερο χαρακτήρα. Αντίστοιχα, ένα κρεμώδες ριζότο με γλυκιά ψητή κολοκύθα και αρωματικό φασκόμηλο φέρνει στο πιάτο όλη τη θαλπωρή της εποχής. 

Καλωσορίζουμε τα χειμερινά βράδια όπως τους πρέπει: Με ένα φαγητό που μοσχοβολά, με τους ανθρώπους που αγαπάμε γύρω από το τραπέζι και αφήνοντας για λίγο το ρολόι στην άκρη.