Τα παραδοσιακά αλκοολούχα ποτά που συνδέονται κατεξοχήν με το κέρασμα και τη φιλοξενία  στην Ελλάδα είναι δύο: το τσίπουρο (ρακί ή τσικουδιά) και το ούζο. Δεν αποτελούν το ίδιο ποτό καθώς η  διαφορά τους έγκειται στην πρώτη ύλη που χρησιμοποιούν και τον τρόπο παρασκευής της αλκοόλης που αποτελεί τη βάση του κάθε ποτού. Για το λόγο αυτό τα δύο αυτά ποτά διαφέρουν τόσο στη γεύση όσο και στο άρωμα.

Στην προσπάθειά του ο άνθρωπος να εκμεταλλευτεί ολόκληρο το σταφύλι έφτιαξε το τσίπουρο το οποίο είναι απόσταγμα του σταφυλιού και έχει ως πρώτη ύλη τα υπολείμματα της οινοποίησης δηλαδή τα στέμφυλα. Στέμφυλα ονομάζεται η μάζα που προκύπτει από τη συμπίεση των σταφυλιών κατά την παραγωγή του κρασιού. Δηλαδή οι φλούδες, τα κουκούτσια και ο μούστος που έχουν απομείνει κατά την παραγωγή του κρασιού. Τα στέμφυλα υπόκεινται σε ζύμωση και τα σάκχαρά τους μετατρέπονται σε αλκοόλη. Στη συνέχεια ακολουθεί η απόσταξη. Απόσταξη θεωρείται η διαδικασία όπου υψηλές θερμοκρασίες μετατρέπουν ένα υγρό στοιχείο σε ατμό και στη συνέχεια οι ατμοί αυτοί υγροποιούνται ξανά με ψύξη. Το τσίπουρο μπορεί να υποστεί μονή ή διπλή απόσταξη.

Το διπλοαποστεγμένο τσίπουρο, όπως το Θρακιώτικο τσίπουρο ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ, είναι καθαρότερο και ηπιότερο σε γεύση και αρώματα. Κατά τη δεύτερη απόσταξη μπορούν να προστεθούν και διάφορες αρωματικές ουσίες όπως ο γλυκάνισος, ο μάραθος ή η μαστίχα. Ο γλυκάνισος είναι ο λόγος που ασπρίζει το τσίπουρο όταν προσθέτουμε νερό η πάγο.

Από την άλλη πλευρά το ούζο περιέχει συνήθως μικρή ποσότητα από απόσταγμα σταφυλιού. Αποτελεί μείγμα καθαρής αλκοόλης γεωργικής παραγωγής, νερού και αρωματικών ουσιών, μέρος των οποίων είναι πάντα και ο γλυκάνισος. Το ούζο αποτελεί Προστατευόμενη Γεωγραφία Ένδειξης και για αυτό τον λόγο δεν μπορεί να παραχθεί πουθενά αλλού εκτός από την Ελλάδα. 

Το τσίπουρο και το ούζο φυλάσσονται σε γυάλινα μπουκάλια και είναι σημαντικό να είναι σφραγισμένα και εγγυημένα με την υπογραφή του παραγωγού. Το θρακιώτικο τσίπουρο ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ με ή χωρίς γλυκάνισο  και το ΟΥΖΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ συνδυάζουν την παράδοση, την εμπειρία και την τεχνογνωσία.

Φυσικά είναι πολύ σημαντικό το μέτρο στην κατανάλωση οποιουδήποτε αλκοολούχου ποτού, μεταξύ των οποίων και του τσίπουρο ή του ούζου. Σύμφωνα με τον Εθνικό διατροφικό οδηγό η μέτρια κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών μπορεί να έχει καρδιαγγειακά οφέλη. Παρόλα αυτά αν κάποιος δεν συνηθίζει να πίνει αλκοολούχα ποτά δε χρειάζεται να το ξεκινήσει τώρα, καθώς μπορεί να λάβει από άλλες πηγές τα ωφέλιμα συστατικά που χρειάζεται. Ως μέτρια κατανάλωση αλκοολούχων ποτών ορίζεται η κατανάλωση δύο ποτών την ημέρα για τους άντρες και ενός ποτού την ημέρα για τις γυναίκες. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι μπορεί κανείς να συγκεντρώσει την κατανάλωση όλων των οινοπνευματωδών ποτών της εβδομάδας σε μία περίσταση.

1 μερίδα αλκοολούχου ποτού θεωρείται:

• 1 μικρό κουτάκι μπύρα (330mL) περιεκτικότητας 4-5% αλκοόλης
• 1 ποτήρι κρασί (125mL) περιεκτικότητας 11-13% αλκοόλης
• 1 ποτηράκι (40-45mL) τσίπουρο, ούζο, βότκα, τζιν, ουίσκι περιεκτικότητας 40% αλκοόλης

Το ούζο και το τσίπουρο είναι ιδιαίτερα δημοφιλή σε όλους! Σερβίρονται  σε χαρακτηριστικά  μικρά ποτήρια και συνοδεύονται συνήθως από μεζέδες όπως τυρί, ελιές, τουρσί, παστά και θαλασσινά ενώ έχουν χαρακτηριστεί ως το ποτό της παρέας! Μπορούν να «ανοίξουν» ή να «κλείσουν» ένα τραπέζι ή  ακόμα και να αποτελέσουν βάση για πρωτότυπα κοκτέιλ.

Μαρία Μπασκίνη-Αρσένη, MSc, RD, PhD

Κλινική Διαιτολόγος, Ειδική Διατροφολόγος

www.baskini.gr

Instagram: mbaskini_nutrition