Από τον Χρήστο Αθαν. Μούλια,

Δικηγόρο – Συγγραφέα
 
Μία πόλη με ανοιχτό ορίζοντα

Η Πάτρα είναι η τρίτη σε πληθυσμό πόλη της Ελλάδος, με περισσότερους από 200.000 κατοίκους, φοιτητούπολη, εμπορικό κέντρο μιας ευρύτερης περιοχής και ο χώρος στον οποίο διοργανώνεται το πιο γνωστό Καρναβάλι της χώρας. Είναι ένα αστικό κέντρο που ανέκαθεν ζούσε στους παλμούς μιας αεικίνητης καθημερινότητας, πιο έντονα μέχρι τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, όταν το σταφιδεμπόριο ήταν ακόμα ρυθμιστικός παράγων της εθνικής οικονομίας. Η πόλη απελευθερώθηκε το 1828 και πολύ σύντομα έγινε πόλος έλξης για επενδυτές και εμπόρους, χάρις στο λιμάνι της, που ήταν το κύριο σταφιδοεξαγωγικό κέντρο της χώρας. Η συγκυρία αυτή συνέβαλε να εγκατασταθούν στην Πάτρα Έλληνες επιχειρηματίες από το εξωτερικό και πολλοί ξένοι, κυρίως Άγγλοι και να καταστεί κατ’ εξοχήν «εμπορείο» του νεοελληνικού Κράτους και η κύρια πύλη της χώρας προς τη Δύση.

Παράλληλα, ένας σημαντικός αριθμός επιστημόνων, δικηγόρων και γιατρών, μαζί με εκπαιδευτικούς και διανοούμενους, στήριξαν την πνευματική και την κοινωνική ζωή της και συνέβαλαν θετικά στη διαδικασία αστικοποίησης του χώρου και του πληθυσμού. Σημαντική θέση στην πολυεθνοτική κοινωνία της κατείχε ο πολιτισμός, η παιδεία και η θρησκευτική πολυφωνία και ανεξαρτησία, που εκφράστηκαν μέσα από παραδοσιακές φόρμες, αλλά και με επιδράσεις από τη Δύση, με την οποία η πόλη είχε άμεση σχέση και επικοινωνία.

Όταν η προνομιακή θέση της μονοκαλλιεργούμενης σταφίδας άρχισε να υποχωρεί, κατά την τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνα, το λιμάνι των Πατρών δεν έχασε τη σημασία του, ως πύλη της Ελλάδος προς τη Δύση, αλλά έγινε το κέντρο συγκέντρωσης και μεταφοράς μεταναστών στο «Νέο Κόσμο», δηλαδή την Αμερική, τον Καναδά και τη Βραζιλία. Και από τα μέσα του 20ου αιώνα, άρχισε να μεταλλάσσεται σε κέντρο διακίνησης τουριστών.

Για πάνω από έναν αιώνα, ο Φάρος, στο τέλος του μώλου της οδού Αγίου Νικολάου, αποτελούσε σύμβολο για το λιμάνι. Το 1972 κατεδαφίστηκε και το 1999 χτίστηκε ομοίωμά του, κοντά στην αρχική θέση του.

Στο προάστιο των Πατρών Ρίον, σε απόσταση περίπου 8 χιλιομέτρων βόρεια της πόλης, υπάρχει η γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου, που κατασκευάστηκε προ δεκαετίας περίπου και συνδέει την Πελοπόννησο με τη Στερεά Ελλάδα. Πρόκειται για ένα έργο που προκαλεί θαυμασμό και δέος, διότι είναι η μεγαλύτερη σε μήκος καλωδιωτή γέφυρα του κόσμου, ένα θαυμαστό δείγμα σύγχρονης αρχιτεκτονικής και τεχνολογίας.

Η Πάτρα, λόγω εδαφικής διαμόρφωσης, χωρίζεται στην Άνω πόλη, που κατοικείτο από τους αρχαίους χρόνους και στην Κάτω πόλη, που ο εποικισμός της άρχισε μετά το 1830. Ένας περίπατος στην Άνω πόλη προσφέρει στον επισκέπτη την ευκαιρία να θαυμάσει παραδοσιακά κτίσματα με καμάρες και μνημεία όπως το Ρωμαϊκό Ωδείο, το Χαμάμ και το Κάστρο, το οποίο είναι χτισμένο στο πιο ψηλό σημείο της πόλης και προσφέρει μοναδική θέα, ιδίως την ώρα που δύει ο ήλιος, διότι η Πάτρα είναι από τις πόλεις με τις ωραιότερες δύσεις.

Οι πλατείες, τα «Ψηλαλώνια», η πλατεία Αγίου Γεωργίου, η πλατεία Βασιλέως Γεωργίου Α΄ είναι χώροι κοινωνικής συναναστροφής που προσφέρουν ξεκούραση και ψυχαγωγία, χάρις και στα πολλά καταστήματα αναψυχής που υπάρχουν εκεί.

Από το λαμπρό παρελθόν των Πατρών έχουν διασωθεί κάποια κτίρια, θεματοφύλακες της ιστορικής μνήμης της, όπως ο παλαιός ναός του Αγίου Ανδρέα, που την «Ουρανία» του έχει ιστορήσει ο συγγραφέας της «Βαβυλωνίας» Δημήτριος Χατζηασλάνης-Βυζάντιος, ο ναός της Ευαγγελίστριας, που η οροφή του σχεδιάστηκε από τον Τσίλλερ, ο ναός της Παντανάσσης, χαρακτηριστικό δείγμα νεοκλασσικής βασιλικής και το θέατρο «Απόλλων», έργο του Τσίλλερ. Επίσης είναι αξιοθαύμαστα και κάποια νεοκλασσικά κτίρια, που γλίτωσαν από τη λαίλαπα της αντιπαροχής, για να θυμίζουν ότι η Πάτρα ήταν από τις πρώτες πόλεις της Ελλάδος που δεξιώθηκαν το νεοκλασσικισμό.

Πέρα από την ξακουστή σταφίδα, που η καλλιέργειά της έχει περιορισθεί σημαντικά, το λάδι, τα κρασιά, διάφορα κτηνοτροφικά και γαλακτοκομικά είδη και παράγωγα, μαζί με τα λουκούμια, και κάποια άλλα είδη διατροφής που παράγονται από μικρές μονάδες, αλλά είναι υψηλής ποιότητας, συνθέτουν τον πίνακα των τοπικών προϊόντων. Θα πρέπει να προστεθούν σε αυτά και δύο επιδόρπια ποτά, η τεντούρα και η μαστίχα, την οποία εισήγαγαν στην τοπική αγορά, στα τέλη του 19ου αιώνα, Χιώτες ποτοποιοί που μετοίκησαν στην Πάτρα.

Ο Μασούτης στην ΠΑΤΡΑ

Η εταιρία Μασούτης εισήλθε για πρώτη φορά στην Πελοπόννησο τον Οκτώβριο του 2020 με τη δημιουργία δυο καταστημάτων στην πόλη της Πάτρας: ένα στην οδό Αγίου Ανδρέου  & Ασκληπειού  και ένα στην οδό Σοφοκλέους και Βικέλα. Στις 18/12 του ίδιου έτους, εγκαινιάστηκε και το τρίτο κατάστημα στην πλατεία Γεωργίου.

Τα τρία καταστήματα της Πάτρας έχουν μέγεθος 500 τ.μ. το καθένα και απασχολούν από 25 άτομα προσωπικό, έκαστο.

Διαθέτουν:

Τμήμα κρεοπωλείου όπου μπορείτε να βρείτε ποικιλία κρεάτων και παρασκευασμάτων.

Τμήμα μαναβικής όπου εκτός από φρέσκα φρούτα και λαχανικά, μπορείτε να βρείτε φρεσκοστυμμένο χυμό πορτοκάλι και έτοιμο, καθαρισμένο ανανά σε φέτες,

Τμήμα αλλαντικών - τυροκομικών με μεγάλη ποικιλία προϊόντων καθώς και ντελικατέσεν, και

Τμήμα έτοιμου φαγητού, όπου προσφέρονται φρέσκο ψημένο ψωμί, σφολιάτες και όλη η γκάμα έτοιμων φαγητών της εταιρίας.

Για το 2021 εξετάζεται η περίπτωση δημιουργίας ακόμη ενός μεγαλύτερου καταστήματος στην περιοχή της Πάτρας. Σταθερά βήματα με επίκεντρο τον άνθρωπο.

Πιστή στις εταιρικές της αρχές, η Διαμαντής Μασούτης Α.Ε. μεθοδεύει τα βήματά της στην Αχαϊκή πρωτεύουσα, αφουγκραζόμενη τις ανάγκες του τόπου, με σεβασμό στην τοπική κοινωνία και γνώμονα τις ανθρώπινες αξίες που διέπουν συνολικά τη λειτουργία της. Οι άνθρωποι είναι στο επίκεντρο κάθε ενέργειας, πελάτες, εργαζόμενοι και συνεργάτες. Το μήνυμα «Εδώ για σένα» γίνεται πράξη καθημερινά, μέσα από ένα εξαιρετικό κλίμα συνεργασίας και μια αγοραστική εμπειρία που την πλαισιώνουν ποιοτικά προϊόντα και καλές προσφορές. 

Η εταιρεία επιθυμεί να συμβάλλει στην ανάπτυξη της τοπικής οικονομίας, προσφέροντας στο ανθρώπινο δυναμικό της πόλης, που είναι επιβαρυμένη εργασιακά, ευκαιρίες σταθερής απασχόλησης και σταδιοδρομίας. Παρά τις δύσκολες υγειονομικές συνθήκες του τελευταίου έτους, τα μηνύματα είναι πολύ θετικά, ενθαρρύνοντας την περαιτέρω διείσδυση  της εταιρίας στην τοπική κοινωνία.