Όταν η κουζίνα της μαμάς παίρνει τους δρόμους! Θα μπορούσε να συμβαίνει οπουδήποτε στην ελληνική επαρχία - και όχι μόνο. Η Ελληνίδα μάνα, αυτή η εμβληματική φιγούρα της εγχώριας κουζίνας και της σπιτικής γαστρονομίας, μόλις έχει ξεφουρνίσει κάτι νόστιμο. Κάτι αρκούντως μπελαλίδικο και άκρως λαχταριστό, ας πούμε, μουσακά. Μοσχοβολάει η κουζίνα της μελωμένη μελιτζάνα, καβουρδισμένο κιμά, φίνο μοσχοκάρυδο από την πλούσια σπιτική μπεσαμέλ. «Μμμ, να τρώει η μάνα και να μην δίνει στο παιδί», σκέφτεται, ενώ στέκεται πάνω από το ταψί. Και την ίδια στιγμή το μυαλό της ταξιδεύει στο ξενιτεμένο της παιδί. «Το παιδί! Τι θα φάει το παιδί;» αναρωτιέται τώρα με έκδηλη ανησυχία…

Την ίδια στιγμή, σε κάποιο κοντινό ή μακρινότερο αστικό κέντρο, το εν λόγω παιδί, που μπορεί να μετράει πάνω από είκοσι Μάηδες, το λατρευτό… ξενιτεμένο βλαστάρι, που φοιτά σε άλλη πόλη, αναρωτιέται πώς να δαμάσει την πείνα του, κοιτώντας με απόγνωση το πακέτο με τα μακαρόνια στο σχεδόν αδειανό ντουλάπι. «Πού είσαι βρε μάνα, με τα ωραία σου…» αναρωτιέται ενώ προσπαθεί να συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι για μια ακόμη φορά θα την βγάλει με σπαγγέτι αλ ντέν… τρώγεται. Τι κάνει, λοιπόν, η μάνα αυτή, η αθάνατη και η πολυμήχανη; Κόβει τον μισό μουσακά στο ταψί και μόλις πάρει ανάσα τον τοποθετεί στο επικό σκεύος που έμεινε μέσα στα χρόνια να αποκαλείται απλά… τάπερ.

Λίγες ώρες μετά, το θεϊκό φαγητό, επιμελώς συσκευασμένο, επιβιβάζεται σε ένα λεωφορείο του ΚΤΕΛ, βρίσκει μια θέση στο ΙΧ ενός χωριανού που ταξιδεύει για την πόλη, ή παραδίδεται αυτοπροσώπως από τη μάνα, στο φοιτητικό σπίτι! Το τάπερ της μαμάς. Αυτό το θρυλικό σκεύος, που δεν το σκιάζουν αποστάσεις, που διασχίζει πεδιάδες και βουνά, που μπαίνει σε κάθε λογής μεταφορικά μέσα για να φέρει σε πέρας την ιερή του αποστολή: Να παραδώσει και στην άλλη άκρη της χώρας αν χρειαστεί ένα κομμάτι από την τέχνη της μαμάς, μια μερίδα (και δύο και τρεις) αληθινό φαγητό. Φαγητό που φτιάχνεται με αγάπη, με μεράκι και κλείνει μέσα του όλη τη μαγεία εκείνης της ασίγαστης κουζίνας, που η νοστιμιά αποκαλύπτεται αβίαστα, απλά, μέσα από απρόσμενα νόστιμες συνταγές και κάποιες φορές τα πιο ταπεινά υλικά.

Οι συνταγές που ακολουθούν είναι προορισμένες να βρουν μια θέση πρώτα στην καρδιά της Ελληνίδας μάνας και ύστερα στο τάπερ της. Φιλοδοξούν να εμπνεύσουν λίγες ακόμη ιστορίες, από αυτές που η -όλο μαεστρία- μαγειρική της μανούλας ταξιδεύει για να φτάσει σε πρόσωπα αγαπημένα. Να μοιράσει ζεστά χαμόγελα, να ομορφύνει φοιτητικά τραπέζια, να χορτάσει την πείνα, με νοστιμιά γαρνιρισμένη με το πιο σπουδαίο από όλα τα συστατικά: αληθινή αγάπη!