Η σύσταση του σώματος είναι μια μέθοδος ανάλυσης της δομής του σώματος και διαφοροποιεί τη μάζα λίπους, τους μυς, το νερό και τα μέταλλα.

Η σύνθεση του σώματος είναι ένας παγκόσμιος όρος που χρησιμοποιείται στον τομέα της υγείας γενικότερα. Λειτουργεί για τον προσδιορισμό του ποσοστού λίπους και μυών χωριστά. Αυτά μπορούν να κατανεμηθούν διαφορετικά σε άτομα του ίδιου μεγέθους και βάρους.

Χάρη σε αυτή την πιο συγκεκριμένη οριοθέτηση διαφέρει από τον δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ), ο οποίος λαμβάνει υπόψη μόνο το βάρος και το ύψος του ατόμου. Επομένως, το τελευταίο δεν δίνει μια πολύ ακριβή εικόνα της σύνθεσης του σώματος.

Σήμερα, η λεπτομέρεια της σύστασης του σώματος είναι χρήσιμη για τον προσδιορισμό ορισμένων καταστάσεων υγείας. Ένα μη φυσιολογικό ποσοστό σωματικού λίπους μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένο κίνδυνο ασθένειας, είτε είναι υψηλότερος είτε χαμηλότερος. Επιπλέον, σε δίαιτες απώλειας βάρους ή προπόνησης με βάρη, επιτρέπει την ακριβέστερη αξιολόγηση των αποτελεσμάτων. Θα θέλατε να μάθετε περισσότερα για αυτό;

Τι είναι η σύνθεση του σώματος;

Η σύνθεση του σώματος είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται συχνά στους τομείς της ιατρικής, του αθλητισμού και της υγείας. Αναφέρεται στον τύπο της μάζας που συνθέτει το σώμα κάθε ατόμου. Αυτό χωρίζεται σε δύο κύριες ομάδες: λίπος και μάζα χωρίς λίπος.

• Η λιπώδης μάζα αναφέρεται στον λιπώδη ιστό. Μπορεί να βρεθεί σε διαφορετικές τοποθεσίες, όπως στους μύες, κάτω από το δέρμα (υποδόρια) ή γύρω από τα όργανα (σπλαχνικό λίπος). Μια ορισμένη ποσότητα λίπους είναι απαραίτητη για τη σωστή λειτουργία του σώματος.
• Η μάζα χωρίς λίπος περιλαμβάνει όλα τα άλλα συστατικά του σώματος. Αυτό περιλαμβάνει τα οστά, τα όργανα, τα υγρά, τους μύες και τους ιστούς. Είναι επίσης γνωστό ως “άπαχος ιστός” και είναι πιο ενεργός μεταβολικά από τον λιπώδη ιστό.

Το ποσοστό λιπώδους μάζας είναι ένα μέτρο της σύστασης του σώματος που αποκαλύπτει ποιο μέρος του σώματος είναι λίπος και ποιο μέρος είναι άπαχος ιστός. Υπάρχουν σειρές που θεωρούνται φυσιολογικές και είναι διαφορετικές για τους άνδρες και τις γυναίκες.

Διαφορά από τον δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ)

Ο Δείκτης Μάζας Σώματος  υπολογίζει τη σχέση μεταξύ βάρους και ύψους. Εξαιτίας αυτού, δεν μας επιτρέπει να γνωρίζουμε τι ποσοστό λιπιδίων, μυών και νερού έχει κάθε μεμονωμένο σώμα. Είναι ένας πολύ έγκυρος δείκτης για τη διάγνωση της παχυσαρκίας και του υπερβολικού βάρους. Ωστόσο, στερείται ειδικότητας για την αξιολόγηση του βαθμού παχυσαρκίας και της κατανομής του.

Αυτός είναι επί του παρόντος ένας σημαντικός παράγοντας, καθώς είναι γνωστό ότι η κατανομή του σωματικού λίπους είναι καθοριστικός παράγοντας για την υγεία. Για παράδειγμα η κοιλιακή παχυσαρκία  σχετίζεται με αλλαγές στα λιπίδια του αίματος, φλεγμονή, αντίσταση στην ινσουλίνη, προβλήματα υπέρτασης και αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων.

Υπάρχουν διαφορετικές τεχνικές για τον προσδιορισμό της ποσότητας λιπώδους μάζας σε κάθε άτομο. Μερικές είναι πιο ακριβείς από άλλες και μπορούν να εφαρμοστούν στο σπίτι ή σε μια κλινική.

Μέτρηση υποδόριας πτυχής

Χρησιμοποιείται συνήθως σε προγράμματα απώλειας βάρους.  Για την πραγματοποίησή της, μετρώνται 6 δερματικές πτυχές, όπως οι πτυχές του τρικεφάλου, του δικεφάλου, της ωμοπλάτης, της υπερσπονδυλικής, του μηρού και της γάμπας. Οι μετρήσεις αυτές γίνονται με ένα πλισόμετρο.  

Είναι μια απλή μέθοδος εφαρμογής, φθηνή και ελάχιστα επεμβατική. Σας επιτρέπει να υπολογίσετε τον όγκο του αποθηκευμένου λίπους στο υποδόριο επίπεδο, ο οποίος μπορεί να συσχετιστεί με το συνολικό σωματικό λίπος.

Βιοηλεκτρική αντίσταση

Αυτή η τεχνική χρησιμοποιεί μικρές συσκευές ή ζυγαριές που περνούν ηλεκτρικό ρεύμα μέσα από το σώμα. Έτσι, μετρούν το βάρος και άλλες μεταβλητές όπως το λίπος, το νερό και τον οστικό ιστό. Μερικές είναι για οικιακή χρήση και είναι αρκετά εύκολο να ερμηνευτούν.

Υποβρύχια ζύγιση

Αυτός είναι ο βέλτιστος τρόπος για να μετρήσετε τη σύσταση του σώματος ενός ατόμου. Ωστόσο, είναι ένα από τα πιο δύσκολα στην εκτέλεση, καθώς περιλαμβάνει τη βύθιση του ατόμου σε μια δεξαμενή νερού.

DEXA-Σάρωση

Πρόκειται για σάρωση απορρόφησης που πραγματοποιείται μέσω έκθεσης σε ακτίνες Χ. Ένα από τα πλεονεκτήματά του είναι ότι προσδιορίζει με ακρίβεια την οστική πυκνότητα.