Ας το παραδεχτούμε. Το Πάσχα τρώμε. Πολύ. Υπάρχει ένας μαξιμαλισμός στις γεύσεις, για να μην πούμε και μια υπερεκτίμηση των διατροφικών δυνατοτήτων μας. Το τραπέζι της Λαμπρής μονοπωλεί κουβέντες και βλέμματα από καιρό πριν. Προετοιμαζόμαστε, προμηθευόμαστε, το ψάχνουμε, εμπνεόμαστε, μαγειρεύουμε. Είναι πολλά τα κρεατικά. Και τα συνοδευτικά. Και τα ορεκτικά. Πιο πολλά από όσα μπορούμε ενδεχομένως να καταναλώσουμε, όσο… ζεστά και αν πάρουμε τον ρόλο μας σαν συνδαιτημόνες στο μεγάλο γιορτινό τραπέζι της Λαμπρής. Στο τέλος της ημέρας, καταλήγουμε με γεμάτο στομάχι και ακόμη πιο γεμάτο ψυγείο. Με τα περισσευούμενα. Τα τρόφιμα που ετοιμάστηκαν, μα τελικά έμειναν στα αζήτητα. Συμβαίνει και στις καλύτερες κουζίνες. Το ερώτημα είναι: τι κάνουμε με δαύτα;

Πετάμε τις παλιές συνήθειες

Κεφάλαιο leftovers λοιπόν. Και το στοίχημα πάντα το ίδιο. Πώς να πάρεις τις χθεσινές γεύσεις, και να τις αναστήσεις μέσα από μια φρέσκια ματιά, σήμερα. Γιατί το να πετάς είναι κρίμα, από κάθε άποψη. Θες οικολογική, θες οικονομική; Είναι βαρύ για τη συνείδηση, αλλά και για τον ίδιο τον πλανήτη, ο οποίος, σου λέει, υποφέρει, καθώς δυσκολεύεται να «χωνέψει» την τόση σπατάλη τροφίμων. Είναι λοιπόν από κάθε άποψη συνετό – και εδώ που τα λέμε ωφέλιμο και για το πορτοφόλι μας- να ελαχιστοποιήσουμε τα τρόφιμα που καταλήγουν στα αζήτητα, να περιορίσουμε δηλαδή το πολυσυζητημένο food waste.

Κάτι νέο μαγειρεύεται

Δημιουργική αξιοποίηση των leftovers, δε σημαίνει βαρετό, ξαναζεσταμένο φαγητό, που προκαλεί απογοητευμένα «πάλι τα ίδια;», ειδικά στους μικρότερους της παρέας. Σημαίνει επιστράτευση της ευρηματικότητας και της μαγειρικής μας μαεστρίας, προκειμένου να πάρουμε τα μαγειρεμένα φαγητά και να κάνουμε μαζί τους μια… νέα αρχή, μια νέα συνταγή. Ακριβώς όπως παλιά έπαιρναν οι γιαγιάδες μας τις περισσευούμενες τηγανιτές πατάτες και τις ξανάριχναν στο τηγάνι με αβγά, κάνοντας νοστιμότατες ομελέτες, ή έπαιρναν τα χθεσινά κρεατικά και τα τοποθετούσαν ανάμεσα σε δύο στρώσεις ζυμάρι, ψήνοντας εκλεκτές κρεατόπιτες. Ποιος να το φανταζόταν ότι, όσα με τόση δεξιότητα και ευκολία έκαναν εκείνες οι παλιές μαγείρισσες, θα έφταναν να αποτελούν μια από τις πιο σπουδαίες διατροφικές τάσεις σήμερα. Γιατί ο περιορισμός του food waste και η προσέγγιση της διατροφής μέσα από μια πιο βιώσιμη ματιά, είναι το ζητούμενο για το οποίο πλέον όλοι μιλούν. Και αν μέχρι σήμερα δεν το είχες πάρει ζεστά, τα γιορτινά τραπέζια είναι μια καλή αφορμή για να πεις «ναι» στην πρόκληση. Την επόμενη φορά που θα τοποθετήσεις τα φαγητά που περίσσεψαν στο ψυγείο, σκέψου ανατρεπτικά. Ένα μαγειρεμένο φαγητό, μπορεί να γίνει η αρχή για μια νέα μαγειρική περιπέτεια!