Ζούμε σε μια εποχή με ρυθμούς φρενήρεις. Από τη στιγμή που χτυπάει το πρωινό ξυπνητήρι μέχρι την ώρα που πέφτουμε ξανά στο κρεβάτι, η καθημερινότητα φαντάζει σαν μια ατέλειωτη μάχη με το ρολόι. Και όσο και αν γνωρίζουμε καλά ότι οι δεσμοί ακόμη και ανάμεσα σε μέλη της ίδιας οικογένειας, θέλουν φροντίδα, αφοσίωση και δόσιμο για να δώσουν με τη σειρά τους καρπούς, συχνά η διατήρηση μιας ισορροπίας στην καθημερινότητα μοιάζει βουνό.

Λίγο οι σχολικές δεσμεύσεις, λίγο οι επαγγελματικές υποχρεώσεις, λίγο και η ψηφιακή ζωή που βρίσκει τρόπους να ρουφά τον λιγοστό μας ελεύθερο χρόνο, όλα μαζί οδηγούν σε φαινόμενα ενδοοικογενειακής αποξένωσης. Τα μέλη της οικογένειας αισθάνονται αποκομμένα, πράγμα που σε βάθος χρόνου οδηγεί σε ματαιώσεις, καταπονήσεις και απογοητεύσεις. Τι μπορούμε να κάνουμε για να αντιμετωπίσουμε αυτά τα φαινόμενα;

Αναγνωρίζω άρα δρω

Στο επίκεντρο μιας ισορροπημένης οικογενειακής ζωής βρίσκεται η αναγνώριση της σημασίας του να περνάμε ποιοτικό χρόνο μαζί με τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Μέσα από ενέργειες bonding, καλλιεργούνται η αγάπη, η εμπιστοσύνη και η κατανόηση. Το να βάζουμε στην ατζέντα τακτικές οικογενειακές δραστηριότητες, όπως το να τρώμε μαζί τουλάχιστον ένα γεύμα της ημέρας, να παίζουμε με τα παιδιά μας, να οργανώνουμε μια εκδρομή μια στο τόσο, να δημιουργούμε όμορφες αναμνήσεις μέσα από ζωντανές κοινές στιγμές, είναι όλα βιώματα ζωτικής φύσεως για την υγεία της οικογένειας. Μέσα από τέτοιες ενέργειες άλλωστε, ενθαρρύνεται η ανοιχτή επικοινωνία, διευκολύνοντας τα μέλη της οικογένειας να υποστηρίζουν το ένα το άλλο σε δύσκολες στιγμές και να μοιράζονται χαρές.

Μέτρον άριστον

Τι γίνεται με τα παιδιά και το εξαντλητικό κυνήγι των βαθμών; Πόσο χρόνο πρέπει να αφιερώνει ένα παιδί στη σχολική προετοιμασία; Προφανώς και η μελέτη είναι σημαντική, όπως και η αριστεία στην εκπαίδευση καλό είναι να τίθεται σαν στόχος, δίχως όμως να αποβαίνει τελικά σε βάρος της συνολικής ευημερίας. Η ενθάρρυνση μιας υγιούς προσέγγισης στη μάθηση, όπου τα παιδιά κατανοούν την αξία της εκπαίδευσης, ενώ έχουν επίσης χρόνο για παιχνίδι και χαλάρωση, καλλιεργεί μια θετική στάση απέναντι στη σχολική κοινότητα και τελικά ενισχύει τις ακαδημαϊκές επιδόσεις.

Δίνω χώρο σε εμένα

Η επίτευξη της οικογενειακής ισορροπίας, περιλαμβάνει ακόμη μια θεμελιώδη αρχή: την αναγνώριση της σημασίας της ατομικής ανάπτυξης. Τα παιδιά πρέπει να ενθαρρύνονται να ανακαλύψουν τον δρόμο τους, τις δεξιότητές τους, αποκτώντας χόμπι που θα τα βοηθήσουν στη συνολική ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο οφείλουμε να αναγνωρίσουμε και σε εμάς, τους γονείς, το δικαίωμα του προσωπικού χρόνου, για να αναπτύξουμε τα ενδιαφέροντά μας ή να ασχοληθούμε με τα χόμπι μας. Πρόκειται για μια πρακτική που προάγει την ψυχική μας ευεξία και παράλληλα δίνει στα παιδιά μας υγιή πρότυπα, απομακρύνοντάς μας από το μοντέλο της ενοχοποιητικής αυτοθυσίας. Είναι σημαντικό ένα παιδί να μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον όπου η ευτυχία κάθε μέλους της οικογένειας εκτιμάται. Άλλωστε καλοί γονείς είναι οι χαρούμενοι άνθρωποι.

Ελεύθερος χρόνος, ανάσα ζωής

Μικροί μεγάλοι οφείλουμε να δράττουμε την ευκαιρία να χαλαρώνουμε. Είναι κάτι που θα μειώσει τα επίπεδα άγχους μας. Σε ένα διάστημα χαλάρωσης, είναι καλό να αφήνουμε στην άκρη τις έγνοιες, αλλά και τις οθόνες, και να εκμεταλλευόμαστε τον χρόνο αυτό για σύνδεση, για συμμετοχή σε μη δομημένες δραστηριότητες, όπως το διάβασμα, το παιχνίδι ή απλά το να απολαμβάνουμε ο ένας την παρέα του άλλου. Δίχως πρόγραμμα, δίχως περισπασμούς. Η εύρεση της τέλειας ισορροπίας στην καθημερινή οικογενειακή ζωή δεν είναι παιχνιδάκι. Απαιτεί από εμάς συνεχή δέσμευση, ανοιχτή επικοινωνία, αμοιβαίο σεβασμό και ευελιξία. Σαν μεγάλοι πρέπει να οικοδομήσουμε ένα οικογενειακό περιβάλλον όπου κάθε μέλος αισθάνεται σημαντικό: ότι ακούγεται, υποστηρίζεται και εκτιμάται. Αυτός άλλωστε δεν είναι ο ορισμός της οικογένειας;