Γύρω-γύρω κουραμπιέδες και μελομακάρονα και στη μέση, σε περίοπτη θέση, εκείνη. Μεγάλη και τρανή, η αγαπημένη, περιμένει καρτερικά την ώρα της, όσο τα υπόλοιπα γλυκίσματα καταναλώνονται σωρηδόν τις μέρες των γιορτών. Εκείνη όμως, όχι, είναι άλλος ο ρόλος της, διαφορετικός ο συμβολισμός της. Με το που αλλάξει η χρονιά, τότε είναι και η στιγμή για το δικό της τελετουργικό. Θα πάρει ο οικοδεσπότης το μαχαίρι, θα σταυρώσει το στρογγυλό γλύκισμα και ύστερα θα κόψει τα κομμάτια, αργά και προσεκτικά, κατονομάζοντάς τα - ένα για κάθε συνδαιτημόνα. Και σε ένα από όλα, το τυχερό φλουρί, που όποιος το πετύχει λογαριάζεται καλότυχος για τη χρονιά που μόλις ξεκινά!

Κομμάτι της ιστορίας
Πήρε το όνομά της από τη γιορτή του Αγίου Βασιλείου και πρόκειται για ένα έθιμο που τηρείται σε όλη την Ελλάδα, σε πόλεις και χωριά. Αναφορικά με την καταγωγή της, η χριστιανική παράδοση λέει πως φτάνει πίσω στις εποχές που ο Άγιος Βασίλειος ήταν επίσκοπος Καισάρειας.
Σύμφωνα λοιπόν με τη συγκεκριμένη εκδοχή, ο έπαρχος της Καππαδοκίας πήγε με εχθρική διάθεση παραμονή Πρωτοχρονιάς να εισπράξει φόρους και ο Αγιος Βασίλειος πρότεινε στους κατοίκους να συγκεντρώσουν πολύτιμά τους αντικείμενα για να τον εξευμενίσουν. Τελικά
όμως, ο έπαρχος πείστηκε από τον Άγιο να φύγει με τα χέρια του αδειανά. Προκειμένου λοιπόν όλα αυτά τα πολύτιμα αντικείμενα να
επιστραφούν με κάποιο τρόπο, ο Άγιος Βασίλειος πρότεινε να ζυμωθούν μικρές πίτες, καθεμία από τις οποίες έκρυβε και από ένα. Όταν οι
πίτες μοιράστηκαν, σαν από θαύμα, καθένας είχε τύχει ό,τι είχε νωρίτερα προσφέρει. Κάπως έτσι, σύμφωνα με την παράδοση, φτάσαμε να
κάνουμε μέχρι σήμερα την πίτα με το φλουρί. Παλιότερα βέβαια σε περιοχές αγροτικές, το φλουρί δεν ήταν παρά ένα κομματάκι άχυρο ή κλωναράκι ελιάς.

Τσουρέκι ή κέικ;
Βασιλόπιτες κόβουν σε όλα τα σπίτια της Ελλάδας, αλλά από σπίτι σε σπίτι, η συνταγή αλλάζει και η γεύση διαφέρει. Αλεύρι, αυγά, ζάχαρη και γάλα, είναι τα συνηθέστερά της υλικά, αλλά ανάλογα με την προτίμηση, άλλοτε η ζύμη φέρνει σε αφράτο τσουρέκι, άλλοτε σε τριφτό κέικ, ενώ μεγάλο είναι και το εύρος των αρωμάτων, ανάλογα με την κάθε συνταγή. Πάνω της δε, με γλάσο ή αποφλοιωμένο αμύγδαλο γράφεται ο αριθμός του νέου έτους. Γιατί τελικά, η βασιλόπιτα ενώνει την οικογένεια και τους φίλους, σε ένα γλυκό έθιμο που σηματοδοτεί την ελπίδα για τις καλύτερες μέρες που είναι μπροστά!