Η Παναγιώτα Δόση δεν είναι μόνο μία πολύ καλή αθλήτρια του ύψους, αλλά είναι παράλληλα μία προσγειωμένη 23χρονη και ένας άνθρωπος έξω καρδιά. Η αγάπη της για τον στίβο επιβεβαιώνεται απευθείας σε μία σύντομη συζήτηση μαζί της και αυτός είναι ίσως ο κύριος λόγος που είναι τόσο καλή σε αυτό που κάνει. Δουλεύει σκληρά, καταρρίπτει ρεκόρ και μεγάλο όνειρο είναι να βρεθεί στο μεγαλύτερο αθλητικό γεγονός. Τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Πότε έκανες τα πρώτα σου βήματα στον στίβο και έγινε μετά αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής σου;

Θυμάμαι να ανοίγει την τηλεόραση ο μπαμπάς μου όταν ήμουν στο νηπιαγωγείο ακόμα και να έχει παγκόσμιο πρωτάθλημα ανδρών - γυναικών. Έβλεπα ως μικρό παιδάκι την Μπλάνκα Βλάσιτς και έλεγα: «Μπαμπά, πόσο όμορφη είναι αυτή η αθλήτρια!; Πώς την λένε; Κάνει αυτό το αγώνισμα που μου λες ότι θα κάνω κι εγώ όταν μεγαλώσω;» Και πέρναγε ο καιρός και εγώ όλο και περισσότερο ζήταγα τον στίβο και όλο και πιο δύσκολα με μαζεύανε από τις πλατείες που έτρεχα και σκαρφάλωνα παντού. Ώσπου μια μέρα κατάφερα να πείσω τον μπαμπά να με πάει μια βόλτα στο γήπεδο. Πρέπει να ήμουν 10 χρονών τότε. Είδα το στρώμα και το ερωτεύτηκα! Με έβαλε ο μπαμπάς να ανεβαίνω απλά πάνω του σε στιλ ψαλιδάκι με 4-5 βήματα φόρα και γυρνάω και του λέω: «Μπαμπά μου αυτό το στρώμα είναι πολύ ψηλό! Αλλά μου αρέσει πάρα πολύ!». Ε δεν χρειάστηκαν πολλά πολλά. Έρωτας με την πρώτη ματιά!

Πως καταστάλαξες στο ύψος; Δοκίμασες και άλλα αγωνίσματα πριν από αυτό;

Το ύψος είχε από την αρχή μοναδική θέση στην καρδιά μου. Ήταν το ένα και μοναδικό. Όμως από όταν θυμάμαι τον εαυτό μου, πάντοτε έβαζα κόντρα όλα τα αγόρια στο σχολείο ποιος θα τρέξει πιο γρήγορα, ποιος θα πηδήξει πιο μακριά ή ποιος θα σκαρφαλώσει πιο ψηλά. Ξεκάθαρα αγοροκόριτσο. Ήμουν απίστευτα υπερκινητική. Πέρασα από πάρα πολλά… Τι μπαλέτα, τι καράτε, τι κολύμβηση, τι χάντμπολ, τι μαζορέτες και breakdance, μέχρι και ιστιοπλοΐα δοκίμασα. Κανένα όμως δεν πληρούσε τα κριτήρια του να με εξιτάρει τόσο πολύ όσο το ύψος. Να θέλει τέτοια αυτοκυριαρχία στην προπόνηση και να είναι και ντελικάτο ταυτόχρονα. Ήταν αναμενόμενη η επιλογή μου και πληρούσε όλα τα κριτήρια που έθετα!

Το 2023 πέρασες για πρώτη φορά το φράγμα του 1.90μ, κομβικό σημείο για τις αθλήτριες του ύψους. Ποια ήταν τα συναισθήματά σου;

Το φράγμα του 1.90μ έσπασε στο βαλκανικό πρωτάθλημα στο Κράλιεβο, όπου κατέκτησα το ασημένιο μετάλλιο με επίδοση 1.91μ. Πραγματικά τα συναισθήματα του να ανεβαίνεις ένα αγωνιστικό σκαλοπάτι είναι απερίγραπτα. Αλλά απερίγραπτα ξεκινάνε και γίνονται πολύ πιο νωρις! Δηλαδή όταν βλέπεις την επίδοση να έρχεται σιγά σιγά, όταν βλέπεις την προπόνηση να πηγαίνει πολύ καλά, όταν οι αγώνες είναι σταθεροί σε καλές επιδόσεις, ξέρεις και γίνεσαι σίγουρος για το τι μπορείς να περιμένεις. Στη σωστή προπονητική τίποτα δεν γίνεται κατά τύχη!

Στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Κ23 κατέκτησες το αργυρό μετάλλιο. Ήταν η ανταμοιβή για όλους τους κόπους που έχεις κάνει;

Νομίζω πως η 17η Ιουλίου του 2023 ήταν η πιο χαρούμενη μέρα της ζωής μου. Θυμάμαι τα χείλη μου να μην μπορούν να συγκρατήσουν το χαμόγελο μου και να τρέμουν από ευτυχία. Τα πόδια μου δεν πάταγαν στο έδαφος από τη χαρά και κυριολεκτικά πέταγα στον ουρανό. Οι κόποι πολλών χρόνων, η πολλαπλή προσπάθεια μαζί με τον πατέρα μου και κάθε αμφισβήτηση που δεχτήκαμε, βραβεύτηκε με ένα ασημένιο ευρωπαϊκό μετάλλιο, κάτι που περιμέναμε πάρα μα πάρα πολύ καιρό καρτερικά. Άφηνα πίσω μου την παιδική κατηγορία Κ23 και η εισαγωγή μου στην ομάδα των γυναικών ξεκίναγε με ευλογημένα και πανέμορφα εχέγγυα!

Πως είναι να αγωνίζεσαι σε κορυφαίο επίπεδο του στίβου, όπως ήταν το παγκόσμιο πρωτάθλημα ανδρών - γυναικών στη Βουδαπέστη;

Ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα ήταν και η πρόκρισή μου στο παγκόσμιο ανδρών - γυναικών της Βουδαπέστης. Αν με ρώταγες στην αρχή της προετοιμασίας μου για την θερινή σεζόν, θα σου έλεγα πως δεν βλέπω τον εαυτό μου εκεί ούτε για αστείο. Και αυτό γιατί στην ζωή μας θα τεσταριστούμε πολλές φορές με δυσκολίες, για να αποδείξουμε σε εμάς τους ίδιους, αν είμαστε άξιοι να μας δοθεί από τον Θεό η ζωή που του ζητάμε. Μεγάλη χαρά για εμένα η ευκαιρία να αγωνιστώ σε τόσο υψηλό επίπεδο πρωταθλητισμού. Ταυτόχρονα όμως είχα και την ατυχία ενός σοβαρού τραυματισμού. Ένα μεγάλο διάστρεμμα που δεν μου επέτρεψε να αγωνιστώ «ως η καλή Παναγιώτα του 2023» και με ταλαιπωρεί μέχρι και σήμερα. Όλα για κάποιον λόγο γίνονται όμως ακόμα και έτσι απόλαυσα με μεγάλη χαρά το παγκόσμιο της Βουδαπέστης.

Όνειρο κάθε αθλητή και αθλήτριας είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Αποτελεί και δικό σου στόχο;

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι όνειρο και ο μεγαλύτερος στόχος κάθε αθλητή. Αν ο Θ εός το θέλει και μας κρατήσει χωρίς τραυματισμούς, αλλά και με σωστή προπόνηση μέχρι το καλοκαίρι…είναι ένα όνειρο που μπορεί να γίνει πραγματικότητα!

Πως θα περιέγραφες μία μέρα στην καθημερινότητά σου;

Μια μέρα στην καθημερινότητα μου ξεκινάει με ένα πολύ όμορφο και χορταστικό πρωινό. Έπειτα πίνω τον καφέ μου, απαντάω τα mail μου και τακτοποιώ τις υποχρεώσεις μου για το υπόλοιπο της ημέρας. Στη συνέχεια έχω 2 ώρες πρωινή προπόνηση. Γυρνάω σπίτι, τρώω, κάνω μπάνιο και ξεκουράζομαι. Ξανά απογευματινή προπόνηση για 2 ώρες περίπου και έπειτα φυσιοθεραπεία. Μετά η καλύτερη στιγμή της ημέρας: γυρνάω σπίτι και κάνω ζεστό μπάνιο, ετοιμάζω ένα υπέροχο γεύμα και απολαμβάνω μια ταινία με τους αγαπημένους μου ανθρώπους! Φυσικά και αν είναι ΣΚ λατρεύω τις εξόδους σε fancy καφετέριες και cozy μαγαζιά με νόστιμο φαγητό!

Είναι απαιτητικό να συνδυάζεις τον πρωταθλητισμό με τις σπουδές και το διάβασμα;

Θα πω ότι ευτυχώς το πανεπιστήμιο αποτελεί παρελθόν για εμένα! Φοίτησα 4 χρόνια στη Θεσσαλονίκη, εκεί από όπου πήρα και το πτυχίο μου πέρυσι το καλοκαίρι από την Σχολή Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού. Δυστυχώς αν θέλεις να έχεις ένα υψηλό ακαδημαϊκό επίπεδο σε γνώσεις, δεν γίνεται να κάνεις εύκολα πρωταθλητισμό στην Ελλάδα. Για αυτό και οι επιδόσεις μου εκείνα τα χρόνια έπεσαν δραματικά. Το focus ήταν στη σχολή. Το πανεπιστήμιο αυτό καθαυτό δεν μεριμνά να καλύπτει κάπως τους πρωταθλητές, ώστε να διευκολυνθούν στο διάβασμα, εφόσον και οι ίδιοι το αγαπούν. Γνώμη μου πάντως είναι ότι στην ηλικιακή φάση 18-22 ετών κρίνεται απαραίτητο να επικεντρωθεί κανείς σε καθαρά ακαδημαϊκούς στόχους, προκειμένου να μπορεί να αφήσει πίσω αυτό το κεφάλαιο της ζωής του μόλις εισαχθεί στην κατηγορία ανδρών - γυναικών.

Υπάρχει χρόνος για προσωπική ζωή;

Καλή ερώτηση. Ψέματα δεν θα πω. Όχι δεν υπάρχει. Και για αυτό φροντίζεις να τον δημιουργείς. Ευτυχώς έχω την ευλογία να έχω έναν πολύ κλειστό κύκλο ανθρώπων, που στηρίζουν τους στόχους μου και με αγαπούν για αυτό που πραγματικά είμαι! Θοδωρή, Νικολέτα, Γιώργο, Μόρτη και Γιώργο σας αγαπώ!

Στη ζωή ενός αθλητή η διατροφή έχει σημαντικό ρόλο. Ποιο είναι το τρόφιμο που δεν λείπει ποτέ από την διατροφή σου;

Αγαπώ πολύ το φαγητό και το να μαγειρεύω, αλλά είμαι απλός άνθρωπος. Λατρεύω την ελληνική κουζίνα, από τη διατροφή μου δεν λείπει ποτέ το ζυμωτό φρέσκο ψωμί, το ελαιόλαδο, τα αβγά, οι σαλάτες και η φέτα – αν και ένα από τα πιο αγαπημένα μου τυριά, που επιλέγω να καταναλώνω συχνά είναι το cottage cheese.