Είναι δύσκολο να είσαι πρότυπο ανθρώπου. Πρότυπο αθλητή. Πρότυπο συζύγου και πατέρα. Όταν όμως έχεις καταφέρει να είσαι όλα αυτά μαζί, τότε μάλλον ονομάζεσαι Νίκος Ζήσης και μπορείς να νιώθεις περήφανος για όσα έχεις καταφέρει μέχρι τώρα στη ζωή σου.

Στον προθάλαμο των 42 του χρό- νων ζωής, τούτος ο Θεσσαλονικιός μπορεί να καμαρώνει ότι τα έχει καταφέρει περίφημα. Μια λαμπρή επαγγελματική καριέρα 21 ετών με 25 τίτλους στις εννέα ομάδες πολύ υψηλού επιπέδου που αγωνίστηκε, δέκα μετάλλια με τα γαλανόλευ- κα, μια φανταστική οικογένεια με τέσσερα υπέροχα παιδιά και μια ακόμη πιο υπέροχη σύζυγο. Πλέον, ως τζένεραλ μάνατζερ της εθνικής μας ομάδας μπάσκετ, της “επίσημης αγαπημένης” των Ελλήνων, ο Νίκος Ζήσης μοιράζεται σκέψεις και εμπειρίες μαζί μας, τόσο σαν άνθρωπος του αθλητισμού όσο και σαν οικογενειάρχης.

Νίκο, πέρασαν τέσσερα χρόνια που έβγαλες την ενεργό δράση του μπάσκετ από τη ζωή σου, αλλά αναρωτιόμαστε αν έχεις καταφέρει να την βγάλεις και από την καρδιά σου. Νιώθω ευλογημένος για την μακρόχρονη καριέρα που έζησα. Μπορεί να σταμάτησα αλλά όλες τις εμπειρίες που έζησα τις κουβαλάω μέσα μου. Είναι πολύ σημαντικό το ότι η απόφαση που πήρα να δώσω τέλος στην καριέρα μου, ήταν μια απόφαση πολύ συνειδητή. Μου λείπει το να παίζω μεγάλα ματς σε μεγάλα γήπεδα τα οποία κρίνουν τίτλους. Μου λείπει η αδρεναλίνη στο κρίσιμο σημείο μιας σεζόν, είτε αφορά την εθνική ομάδα είτε έναν σύλλογο. Αλλά γνωρίζοντας από πρώτο χέρι την τόσο επίπονη διαδικασία που πρέπει να περάσεις από τον Αύγουστο μέχρι να φτάσεις σε αυτό το σημείο, είτε ατομικά είτε ομαδικά, δεν μου λείπει ιδιαίτερα. Νιώθω πολύ γεμάτος.

Κοιτάζοντας πίσω την καριέρα σου, πέρα από το ταλέντο, τι χρειάστηκε να κάνεις για να γίνουν τα όνειρά σου πραγματικότητα;

Καταρχάς μιλάμε για ένα ομαδικό άθλημα. Οπότε σίγουρα πρέπει να έχεις την ευκαιρία να είσαι σε Συλλόγους ή σε φουρνιά στην εθνική που να έχεις αξιόλογους συμπαίκτες υψηλού επιπέδου με προσωπικότητα, ταλέντο και με χαρακτήρα ώστε να πετύχεις. Το ταλέντο είναι σίγουρο ότι δεν αρκεί. Θέλει πολύ σκληρή δουλειά, θέλει τρομερή συγκέντρωση, θέλει κίνητρο. Όταν τα πράγματα πηγαίνουν καλά να συνεχίσεις να έχεις την πειθαρχεία που απαιτείται σε καθημερινή βάση. Αλλά κι όταν έρχονται τα δύσκολα, γιατί είναι δεδομένο ότι θα έρθουν, να προσπαθείς να συνεχίζεις και να παλεύεις. Στις “κακοτοπιές” βγάζει ο καθένας τον αληθινό του χαρακτήρα και, τελικά, όταν έρχεται η επιτυχία, είναι ακόμη πιο γλυκιά.

Σαν παίκτης ή τώρα σαν general manager της Εθνικής, ένιωθες περισσότερο άγχος στην διάρκεια ενός παιχνιδιού;

Πλέον μπορώ με βεβαιότητα να πω, έχοντας αυτό το πόστο στην εθνική εδώ και περίπου 3-4 χρόνια, ότι είναι πολύ πιο δύσκολο και αγχωτικό όταν δεν παίζεις. Γιατί στην ουσία δεν υπάρχει τίποτα που να μπορείς να κάνεις εσύ για να αλλάξεις το αποτέλεσμα. Σαν παίκτης ένιωθα αυτό το δημιουργικό άγχος κατά την διάρκεια της ημέρας του αγώνα όποιος και να ήταν αυτός. Με το που ξεκινούσε το παιχνίδι ξεχνούσα τα πάντα και προσπαθούσα να τα δώσω όλα για να κερδίσει η ομάδα μου. Σαν στέλεχος έχεις αυτή την αγωνία μέσα σου μέχρι και την τελευταία στιγμή και επειδή το μπάσκετ σαν άθλημα έχει τρομερές εναλλαγές, δεν ξέρεις τι θα γίνει μέχρι την τελευταία φάση.

Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Παρίσι, η εθνική μας ομάδα πάει με πίστη και αισιοδοξία στο επερχόμενο Ευρωμπάσκετ. Είναι ικανή, μετά από χρόνια, για μια μεγάλη διάκριση;

Είναι σίγουρα ικανή για μια μεγάλη διάκριση. Με την παρουσία του κόουτς Σπανούλη η ομάδα έχει κτίσει στέρεες βάσεις από το περασμένο καλοκαίρι στο θέμα της νοοτροπίας αλλά και της ομοιογένειάς της στο παρκέ. Το πιο σημαντικό είναι η υγεία των παικτών, ειδικά τώρα που οι σεζόν φτάνουν σε ένα πολύ κρίσιμο σημείο με πολλούς και κρίσιμους αγώνες. Ελπίζουμε όλοι να είναι υγιείς, να τους έχουμε παρόντες και να πάμε βήμα – βήμα. Αλλά φυσικά, έχοντας στο μυαλό μας ότι έχουμε την δυνατότητα να κάνουμε κάτι σπουδαίο που θα κάνει περήφανους όλους τους Έλληνες.

Και σαν πρώην σπουδαίος αθλητής αλλά και σαν πατέρας, τι θα συμβούλευες σε νέα παιδιά που θέλουν να παίξουν μπάσκετ; Και τι θα απαντούσες σε γονείς που έχουν αμφιβολίες για το αν αξίζουν οι θυσίες για μια αθλητική διαδρομή;

Αυτό που θα έλεγα και στα παιδιά και στους γονείς είναι ότι δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα από το να ασχολείσαι με τον αθλητισμό, είτε σε ατομικό, είτε σε ομαδικό άθλημα. Ίσως αυτή την στιγμή τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν πόσο πολύ θα τους βοηθήσει στη ζωή τους, όλη αυτή η διαδικασία που ζούνε σαν νεαροί αθλητές. Το ότι μαθαίνουν τι σημαίνει να μην τα παρατάς ποτέ. Να προσπαθείς να κερδίσεις, να είσαι καλός συμπαίκτης, να ακούς τον προπονητή σου, να σέβεσαι τον διαιτητή, να συνεργάζεσαι με ανθρώπους με κοινό στόχο. Είναι σημαντικό οι γονείς να καταλάβουν τη σημασία της διαδικασίας, να μην πιέζουν τα παιδιά σε νεαρή ηλικία να έχουν μια επαγγελματική συμπεριφορά. Το ότι έχουν πείσει τα παιδιά τους να είναι στον αθλητισμό είναι από μόνο του σπουδαίο και θα πρέπει να είναι δίπλα τους, ώστε να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους μέσα από τις σωστές αξίες.

Έχεις μια υπέροχη οικογένεια και αναρωτιόμαστε αν υπάρχει αθλητικό... “μήλο” που μπορεί να πέσει κάτω από την “μηλιά”...

Σαν πατέρας και όχι σαν άνθρωπος του μπάσκετ, χαίρομαι πολύ που τα παιδιά μου είναι στον αθλητισμό, για τους λόγους που ήδη ανέφερα. Από εκεί και πέρα, ο καθένας θα διαγράψει την δική του πορεία. Είναι δεδομένο ότι η αγάπη των δυο μεγάλων μου γιων για το μπάσκετ είναι πολύ μεγάλη και έχει συνυφαστεί με την καριέρα μου, αφού με πρόλαβαν στα παρκέ. Χαίρομαι που πέραν του σχολείου, έχουν ένα χόμπι και μια ασχολία που αγαπάνε πολύ και εγώ σαν πατέρας είμαι αρωγός στην προσπάθειά τους. Είμαστε δίπλα σαν γονείς στα παιδιά μας και θα ήμασταν δίπλα τους, ό,τι και αν αποφάσιζαν να κάνουν από την στιγμή που το αγαπούν.

Ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό ή υλικό, που το επιζητούσες ως παιδί στο οικογενειακό σου τραπέζι και που συνεχίζεις να το απολαμβάνεις μέχρι σήμερα;

Το φαγητό που έτρωγα από μικρός και έχει μια διαχρονική αξία για μένα είναι τα μακαρόνια με κιμά, που και σαν αθλητής ήταν μέσα στην διατροφή μου. Όμως και το κοτόπουλο είχε και ξεχωριστή διατροφική αξία για μένα σαν αθλητή και συνεχίζει να έχει για μένα και την οικογένειά μου. Αντλώντας έμπνευση από τα αγαπημένα φαγητά του Νίκου Ζήση, σας προτείνουμε μια πεντανόστιμη συνταγή με κοπανάκια κοτόπουλου, θυμάρι και παρμεζάνα.