Ο Δεκαπενταύγουστος στην Ελλάδα δεν είναι απλώς μια γιορτή, είναι εμπειρία και συναίσθημα. Είναι τα άσπρα τραπεζομάντηλα που ανεμίζουν στον αυλόγυρο, τα παιδιά που παίζουν δίπλα στην εκκλησία, οι φωνές των για- γιάδων στην κουζίνα, το πανηγύρι που ετοιμάζεται μόλις πέσει ο ήλιος. Είναι η γιορτή της Παναγιάς, της μάνας, της επιστροφής, της κοινότητας, και φυσικά, όπως συμβαίνει με όλες τις γιορτές σε τούτη χώρα, της γεύσης.

Η ζωή τη μέρα αυτή επιστρέφει στους ρυθμούς της παράδοσης: από την εκ- κλησία στο πανηγύρι και από εκεί, στο τραπέζι. Ένα τραπέζι στρωμένο με φροντίδα, μνήμη και υλικά που γενναιόδωρα προσφέρει η εποχή. Βλέπεις, τον Δεκαπενταύγουστο, η ελληνική γη και θάλασσα είναι στα καλύτερά τους και έτσι η ελληνική κουζίνα, αυτή τη μέρα, βρίσκει τον πιο αυθεντικό εαυτό της. Ντομάτες που στάζουν γλύκα και μοσχοβολούν λιακάδα, πατάτες νέας σοδειάς, σαρδέλες φρέσκες και σπαρταριστές, μυρωδάτα βότανα, κατσικάκι που μαγειρεύεται σιγά-σιγά, σταφύλια και σύκα που γεμίζουν καλάθια. Τα αμπελόφυλλα ξεδιπλώνονται, οι κατσαρόλες σιγοβράζουν, το ρακί σερβίρεται δροσερό κάτω από την κληματαριά. Η γιορτή γίνεται αφορμή να μαγειρέψουμε όπως παλιά, χωρίς βιασύνη, με μπόλικο μεράκι και την ανυπομονησία της συνάντησης.

Οι γεύσεις του Δεκαπενταύγουστου είναι ανάλαφρες και γεμάτες αρώματα, αλλά και βαθιά δεμένες με την παράδοση. Δεν είναι τυχαίο πως κάθε τόπος έχει το δικό του χαρακτηριστικό φαγητό γι’ αυτή τη μέρα, συχνά συνδεδεμένο με την ιστορία, τη γεωγραφία, τις πρώτες ύλες και τις μνήμες του.

Αρνί γεμιστό με γραβιέρα - Αστυπάλαια

Η ντόπια γραβιέρα λιώνει μέσα στο κρέας, τα μυρωδι- κά αρωματίζουν κάθε μπουκιά, μα και τα λιθόστρωτα δρομάκια της χώρας. Ένα πιάτο πλούσιο, βαθιά γιορ- τινό, με νησιώτικο χαρακτήρα και καλοκαιρινή καρδιά.

Σαρδέλα φούρνου - Άγιο Όρος

Απλή και ταπεινή, αποκαλύπτει την ουσία της μονα- στικής κουζίνας: η σαρδέλα ψήνεται με κρεμμύδι, ντομάτα και ελαιόλαδο σε ένα πιάτο-ύμνο στη σοφία και την αυτάρκεια.

Σοφιγάδο – Κεφαλλονιά

Το Ιόνιο φέρνει στο τραπέζι ένα από τα πιο χαρα- κτηριστικά πιάτα του: το σοφιγάδο. Κόκκινο κρέας μαγειρεμένο αργά με κρασί, γαρίφαλο και κανέλα, σε ένα πιάτο γεμάτο ένταση, βάθος και αρώματα.