«Να σου αλείψω μια φέτα μαρμελάδα; Να σου κόψω δυο φέτες να βουτήξεις στο ζουμί της σαλάτας; Ψωμί φάε, πώς θα χορτάσεις;» Για χρόνια και χρόνια, αυτές οι φράσεις ήταν το… ψωμοτύρι μανάδων και γιαγιάδων. Το ψωμί ήταν η βάση. Δεν υπήρχε γεύμα που να μην το συνόδευε, δεν υπήρχε φίλεμα χωρίς μια φραντζόλα στο κέντρο του. Ακόμη κι αν το φαγητό ήταν… μακαρόνια, το ψωμί πάλι έβρισκε έναν τρόπο να τρυπώνει στο τραπέζι - θεμέλιο της καθημερινής ζωής, εγγύηση του …κορεσμού, σύμβολο αφθονίας.

Κι ύστερα, κάπου στον δρόμο, το ψωμί έχασε την αίγλη του. Στις δεκαετίες που ήρθαν, κατη- γορήθηκε ότι φορτώνει κενές θερμίδες, έγινε το εύκολο φταίξιμο στις αναμετρήσεις με τη ζυγαριά, και θεωρήθηκε σχεδόν απαγορευμένο από όσους έπαιρναν απόφαση να προσέξουν τη διατροφή τους. Από πρωταγωνιστής του τραπεζιού, λοιπόν, έφτασε να γίνει… φτωχός συγγενής, παρεξηγημένος και υποτιμημένος.

Η αλήθεια, βέβαια, είναι πως το ψωμί ποτέ δεν έπαψε να μας λείπει. Κι αν κάτι μας θυμίζει πιο έντονα «σπίτι», είναι η μυρωδιά του όταν ψήνεται στον φούρνο – εκείνη η ανακουφιστική αίσθηση που γεμίζει τον χώρο και σε κάνει να χαμογελάς δίχως να ξέρεις γιατί.

Σήμερα, αυτή η αίσθηση βρίσκει νέα δικαίωση. Γιατί το ψωμί κάνει δυναμικό comeback, αυτή τη φορά πιο θρεπτικό και πιο ενδιαφέρον από ποτέ. Η νέα γενιά αρτοποιών δεν σταματά να πειραματίζεται με τεχνικές και υλικά: προζύμι που

ωριμάζει αργά, για πιο πλούσια γεύση, αλεύρια ολικής και βιολογικά, σπόροι, ξηροί καρποί, ακόμα και υπερτροφές, μπαίνουν στη ζύμη και κάνουν… θαύματα. Κάθε φραντζόλα κρύβει μέσα της, πέρα από θαυμάσιες γεύσεις, πλήθος ακόμη ωφέλιμων συστατικών, φυτικές ίνες και βιταμίνες. Το ψωμί δεν είναι απλά κάτι για να «χορτάσεις στα γρήγορα», αλλά ένα αξιόλογο τρόφιμο με υψηλή διατροφική αξία, αναπόσπαστο κομμάτι μιας ισορροπημένης διατροφής.

Και κάπως έτσι, ο άρτος περνάει από την ενοχή στην απόλαυση. Από το «παχαίνει» στο «με ωφελεί». Από το «κενές θερμίδες» στο…«έξυπνο καύσιμο». Είναι ξανά ο καθημερινός μας σύμμαχος, comfort food και ταυτόχρονα super food. Και ναι, μπορούμε να μιλήσουμε για πραγματικό bread therapy: γιατί τίποτα δεν ανεβάζει τη διάθεση περισσότερο από μια ζεστή μπουκιά ψωμί –βουτηγμένη στο λάδι της σαλάτας ή και ως έχει, κριτσανιστή και υπέροχη.