Η πόρτα ανοίγει διάπλατα. Έξω το κρύο τσιμπάει, μα μέσα το σπίτι λαμποκοπάει. Τα παιδιά τρέχουν γύρω από το χριστουγεννιάτικο τραπέζι, τα γέλια τους μπλέκονται με το τσούγκρισμα των ποτηριών. Κάπου στη μέση του τραπεζιού, δίπλα στα μελομακάρονα και τους κουραμπιέδες, ξεχωρίζει ένας κατακόκκινος καρπός, επίτιμος καλεσμένος στο τραπέζι τέτοιες μέρες του χρόνου: το ρόδι!

Δεν είναι τυχαίο που βρίσκεται εκεί. Από τα παλιά χρόνια, το ρόδι συμβολίζει τη ζωή, την αφθονία και τη χαρά. Κι όταν έρθει η στιγμή, ο πατέρας το παίρνει στα χέρια του και το σπάει με δύναμη στην πόρτα. Οι κόκκοι του σκορπίζονται παντού σαν μικρά ρουμπίνια, γεμίζουν τον χώρο με χρώμα, κι όλοι μαζί φωνάζουν «Καλή χρονιά!». Και κάπως έτσι, αυτός ο θαυμαστός καρπός μοιράζει χαμόγελα μαζί με την υπόσχεση πως η νέα χρονιά θα είναι γεμάτη φως, ζωντάνια και αφθονία, σαν τα μικροσκοπικά βαθυκόκκινα σποράκια του.

Και αν παραδοσιακά το ρόδι διεκδικεί μια θέση στις χριστουγεννιάτικες ιστορίες, σήμερα ειδικά, δεν μένει μόνο στο έθιμο. Στο σύγχρονο γιορτινό τραπέζι βρίσκει μια θέση με νέους τρόπους, όχι μόνο για τον συμβολισμό του, μα κυρίως για τη γεύση και τα οφέλη του. Κι έτσι, το γευόμαστε σε εξαίσιες σαλάτες, σε τραγανά σιροπιαστά γλυκά, ακόμη και σε αφρώδη κοκτέιλ! Κάθε σποράκι είναι μια μικρή έκρηξη γεύσης και ζωντάνιας, μια πινελιά κόκκινου που δίνει στη γιορτή την ένταση που της αξίζει!

Έτσι, το ρόδι γίνεται ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στο χθες και το σήμερα: από το παραμυθένιο σπάσιμο στο κατώφλι μέχρι τις μοντέρνες δημιουργίες της κουζίνας, δεν σταματά να ξυπνά μνήμες, αλλά και όνειρα για όσα είναι μπροστά! Και ίσως αυτό είναι το μεγαλύτερο κατόρθωμά του - πως σαν καρπός κρύβει μέσα του όλη την «ψυχή» των εορτών: χαρά, τύχη, μαγεία και την υπόσχεση μιας χρονιάς γεμάτης ζωή!