Στο λεξικό του ελληνικού καλοκαιριού υπάρχουν κάποιες λέξεις δεν θες σχεδόν ποτέ να τις δεις στην ίδια πρόταση. Πάρε για παράδειγμα το ζευγάρι “Αύγουστος” και “πόλη”. Στο μυαλό όλων ο Αύγουστος είναι μήνας διακοπών. Του πρέπουν οι θάλασσες, τα ποτάμια, τα βουνά πάντως σίγουρα δεν του ταιριάζει η πόλη.

Έλα όμως που καμιά φορά, συμβαίνουν και αυτά. Θες από επιλογή, θες λόγω υποχρεώσεων, θες γιατί η ζωή δεν τα φέρνει πάντα όπως τα υπολογίζεις. Και ξεμένεις. Αύγουστο. Στην πόλη. Τι κάνεις; Παίρνεις βαθιές ανάσες. Ανακτάς την ψυχραιμία σου. Αποφασίζεις να δεις την άλλη όψη του νομίσματος. Πορεύεσαι. Και ποιος ξέρει, μπορεί τελικά και να το απολαύσεις. 

Tips επιβίωσης: 

Σου έχουμε νέα: το καλοκαίρι δεν ακυρώνεται επειδή έχασες το πλοίο (μεταφορικά και κυριολεκτικά).

Ακόμη και στην πόλη, έχεις επιλογές. Ακολουθούν μερικοί χρήσιμοι κανόνες που θα σε βοηθήσουν να ξεκαλοκαιριάσεις, χωρίς να κάτσεις να σκάσεις.

Kανόνας #1: Αλλάζουμε ωράριο. Το αστικό μεσημέρι δεν είναι ώρα για ηρωισμούς! Είναι ώρα για ανεμιστήρα ή κλιματιστικό, κλειστά παντζούρια, παλιές σειρές σε επανάληψη και στρατηγική αδράνεια. Οι σωστές κινήσεις γίνονται νωρίς το πρωί ή μετά τη δύση του ήλιου, όταν η πόλη θυμάται να δείξει το ανθρώπινό της πρόσωπο.  

Kανόνας #2: Bρίσκουμε ή και εφευρίσκουμε τις μικρές μας παραλίες, κοινώς τις μικρές μας οάσεις δροσιάς, μέσα στην πόλη. Ένα πάρκο με σκιά, μια ταράτσα με αέρα, μια αυλή φίλου με λάστιχο κήπου, όλα μετράνε. Το ζητούμενο δεν είναι ο προορισμός, είναι η αίσθηση. 

Kανόνας #3: Αναθερμαίνουμε τη σχέση μας με το μπαλκόνι μας. Μεγάλο ή μικρό, αδιάφορο. Όλοι έχουμε μια μικρή βεράντα, που ειδικά έναν Αύγουστο που έχουμε ξεμείνει στην πόλη, αποκτά ιδιαίτερη αξία. Την μεταμορφώνουμε στο προσωπικό μας καταφύγιο, μια δυο γλάστρες, ένα τραπεζάκι, αναπαυτικά καθίσματα, φαναράκια, χαλαρή μουσική, ένα σπιτικό κοκτέιλ, τι άλλο να ζητήσεις; 

Kανόνας #4: Tρώμε έξυπνα. Καρπούζι στο ψυγείο, παγωμένος καφές, γρήγορα ζυμαρικά, σαλάτες, σάντουιτς και ό,τι δεν απαιτεί σχέση εξάρτησης με τον φούρνο. Το καλοκαίρι στην πόλη θέλει δροσιά και λίγη τεμπελιά στο μενού.

Kανόνας #5: Kάνουμε τους τουρίστες στη γειτονιά μας. Περπατάμε σε δρόμους που αγνοούμε, δοκιμάζουμε εκείνο το νέο εστιατόριο που ποτέ δεν βάζαμε στο πρόγραμμα, βλέπουμε θερινό σινεμά, ανεβαίνουμε σε μια ταράτσα να χαζέψουμε το ηλιοβασίλεμα, βγάζουμε φωτογραφίες τις γάτες, τρώμε παγωτό όσο βολτάρουμε ασκόπως στους άδειους δρόμους.

Kανόνας #6: Tο σημαντικότερο: δεν συγκρίνουμε και δεν συγκρινόμαστε. Κάθε καλοκαίρι έχει τη χάρη του. Άλλοι έχουν νησί, εσύ έχεις άδειο πάρκινγκ κάτω από το σπίτι και δρόμους χωρίς μποτιλιάρισμα. Και αυτό από μόνο του είναι ένας καλός λόγος να χαμογελάς.